การแก้ปัญหาการขาดความมั่นใจ

การแก้ปัญหาการขาดความมั่นใจในตนเองในการสร้างสรรค์งานศิลปะ
การแก้ปัญหาการขาดความมั่นใจในตนเองในการสร้างสรรค์งานศิลปะ
ของเด็กชายภูวดล บุญพา นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/1
ผู้วิจัย: นายชาญวิทย์ สาระปัญญา
1. ชื่อเรื่อง
การแก้ปัญหาการขาดความมั่นใจในตนเองในการสร้างสรรค์งานศิลปะของเด็กชายภูวดล บุญพา นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/1โรงเรียนนครขอนแก่น
2. ชื่อผู้วิจัย
นายชาญวิทย์ สาระปัญญา
3. สถานที่ทำงาน
โรงเรียนนครขอนแก่น
4. บทคัดย่อ
เด็กชายภูวดล บุญพา ไม่ส่งงานวิชาศิลปะกับชีวิต (ศ 204) เพราะขาดความมั่นใจในการทำงาน ทั้งที่ทำสำเร็จ และผลงานอยู่ในเกณฑ์ดี จึงได้จัดทำงานวิจัยขึ้น เพื่อแก้ไขปัญหาในการทำงานศิลปะของเด็กชายภูวดล บุญพา ให้เกิดความมั่นใจในตนเอง และส่งเสริมทักษะ กล้าแสดงความสามารถในสิ่งที่ตนมีอยู่ ให้เกิดความคิดสร้างสรรค์จินตนาการ และส่งงานครู ทุกครั้งที่ครูมอบหมาย โดยดำเนินการตามขั้นตอนดังนี้
− ใช้วิธีการเสริมแรง สร้างความมั่นใจให้กับนักเรียน โดยพูดคุย และอธิบายให้เห็นคุณค่าของการเรียนวิชาศิลปะ เพื่อนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน
− ให้โอกาสวาดภาพระบายสีลงบนกระดาษ 15X22 นิ้ว ในกลุ่มสนใจ
− ตรวจผลงาน และเสนอแนะวิธีการทำงานอย่างเป็นระบบในเรื่องของการใช้สี การจัดองค์ประกอบ โดยบันทึกลงในแบบบันทึกพฤติกรรมนักเรียน
− สร้างทางเลือกหลากหลาย โดยจัดประสบการณ์ตรงให้กับนักเรียน เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกันในห้องเรียน และขณะเข้ากลุ่มสนใจ
− เข้าสู่การแข่งขันการประกวดวาดภาพ เพื่อฝึกสมาธิ ความคิด การตัดสินใจ ความเชื่อ ตรงเวลา รู้จักหน้าที่จากการดำเนินการแก้ไขปัญหาไม่ส่งงานของเด็กชายภูวดล บุญพา ปรากฏว่าเด็กชายภูวดล บุญพา มีความมั่นใจในผลงานตนเอง กล้าซักถามครู เมื่อมีปัญหา เป็นผู้รับผิดชอบต่องานที่ครูมอบหมาย มีจินตนาการในการวาดภาพ ทำงานได้ดี ส่งงานครูทุกครั้ง พูดคุยอารมณ์ดี ยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น จนสามารถเป็นผู้นำในการ1 อาจารย์ 3 ระดับ 8 โรงเรียนนครขอนแก่น วาดภาพจิตรกรรมฝาผนังร่วมกับรุ่นพี่ และชนะการประกวดวาดภาพในปีต่อมาจนถึงปัจจุบัน เด็กชายภูวดล บุญพากำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และเป็นนักวาดในกลุ่มสนใจวิชาศิลปศึกษาเป็นที่ยอมรับของเพื่อน ๆ ครู และบุคคลทั่วไป

5. ความเป็นมา/ความสำคัญของการวิจัย:
เด็กชายภูวดล บุญพา ไม่ส่งงานวิชา ศ 204 (ศิลปะกับชีวิต) ที่ครูมอบหมาย อันเนื่องมาจากเด็กชายภูวดลขาดความมั่นใจในการทำงาน ทำงานเสร็จแต่ไม่กล้านำไปส่ง ทั้งที่มีผลงานอยู่ในเกณฑ์ดี ทำให้ไม่มีผลงาน บางครั้งเพื่อนๆ นำงานมาส่ง และอ้างว่าภูวดลให้มาส่งให้
6. วัตถุประสงค์ของการวิจัย
6.1 เพื่อแก้ปัญหาในการทำงานศิลปะของเด็กชายภูวดล บุญพา ให้เกิดความมั่นใจในตนเอง และส่งเสริมทักษะ กล้าแสดงความสามารถ ในสิ่งที่ตนเองมีอยู่ ให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ จินตนาการ และส่งงานครูทุกครั้งที่ให้ทำ
6.2 ฝึกฝนให้เกิดทักษะการเรียนรู้ทางด้านศิลปะอย่างมีคุณภาพ
7. วิธีดำเนินการวิจัย:
7.1 ใช้วิธีการเสริมแรง สร้างความมั่นใจให้กับนักเรียน โดยพูดคุยถึงสาเหตุ และอธิบายให้เห็นคุณค่าของการเรียนวิชาศิลปะ เพื่อนำมาใช้ในการพัฒนาตนเองในชีวิตประจำวัน เพราะเป็นวิชาที่ละเอียดอ่อนควรรับฟังความคิดเห็นของครู เพื่อน และคนอื่น ครูก็รับฟังความคิดเห็นของนักเรียนเช่นกัน
7.2 ให้นำงานที่ทำทุกครั้งมาส่งครู ให้โอกาสฝึกวาดภาพระบายสีลงบนกระดาษ 15X22 นิ้ว ทุกวันจันทร์,อังคาร หลังเลิกเรียน วันละ 1 ชั่วโมง ควบคู่ไปกับกลุ่มสนใจ โดยครูกำหนดหัวข้อให้ และให้ใช้อุปกรณ์ในการวาดภาพอย่างเสรี
7.3 ตรวจผลงานที่ได้รับมอบหมายให้ทำ และเสนอแนะวิธีการทำงานอย่างเป็นระบบ
7.4 ครูอธิบายเกี่ยวกับเรื่องของการใช้สี และการจัดองค์ประกอบ
7.5 สร้างทางเลือกที่หลากหลายในการระบายสี โดยจัดประสบการณ์ตรงให้กับนักเรียน เพื่แลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกันในห้องเรียน และขณะเข้ากลุ่มสนใจ
7.6 เข้าสู่การแข่งขันประกวดวาดภาพ (ฝึกสมาธิ ความคิด การตัดสินใจ ความเชื่อ ตรงเวลา รู้จักหน้าที่)
8. ผลการวิจัย:
แบบบันทึกแนวทางแก้ไขพฤติกรรม
เด็กชายภูวดล บุญพา นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/1 โรงเรียนนครขอนแก่น
วัน/เดือน/ปี พฤติกรรมที่สังเกตได้ แนวทางการพัฒนา พฤติกรรมหลังพัฒนา
12 ธันวาคม 46
20 ธันวาคม 46
− ไม่ส่งงานประดิษฐ์ตัวอักษร
− ไม่ส่งงานออกแบบเครื่องใช้ภายในบ้าน
− ภาพทั้งหมด 2 ชั้น ให้เพื่อนนำมาส่ง 1 ชิ้น
− ใช้วิธีเสริมแรง โดยสร้างความมั่นใจพูดคุยถึงสาเหตุที่ไม่อยากส่งงาน
− สร้างความมั่นใจพูดคุยด้วย
− สอบถามชีวิตความเป็นอยู่ เพื่อสร้างความมั่นใจ เป็นตัวของตัวเอง
− ให้นำงานที่ยังไม่ส่งมาให้ครูดู
− ครูตรวจผลงาน
− จากคะแนนที่ได้ ด.ช.ภูวดล ภูมิใจ และพอใจ เพราะมีความสามารถอยู่แล้วแต่ไม่กล้าแสดงออก
− เพื่อน ๆ ชื่นชมผลงาน25 ธันวาคม 4630 มกราคม 47
− ภูวดลเข้ามาในห้องศิลปะ และขอวาดภาพสีโปสเตอร์ ซึ่งเขาบอกว่าอยากลอง
− ครูให้โอกาสวาดภาพระบายสีลงบนกระดาษ ขนาด15X22 หลังเลิกเรียนทุกวันจันทร์, อังคารวันละ1 ชั่วโมง โดยกำหนดหัวข้อให้เหมือนนักเรียนกลุ่มสนใจ และใช้เทคนิคเสรี
− ครูแนะนำ และเสนอแนะวิธีการทำงานอย่างมีระบบ
− ภูวดล แสดงความดีใจเงียบ ๆ ไม่แสดงออกทางท่าทาง
− ใช้เวลาการทำงาน 4 ชั่วโมง
− ภาพที่ได้ค่อนข้างดี
− ภูวดลสนใจฟัง และเริ่มซักถามถึงเรื่องของการใช้สี
วัน/เดือน/ปี พฤติกรรมที่สังเกตได้ แนวทางการพัฒนา พฤติกรรมหลังพัฒนาขณะเดียวกันกแนะนำการใช้สี และการจัดองค์ประกอบไปพร้อมกับกลุ่มสนใจ
4 กุมภาพันธ์ 47 ครูให้นักเรียนำผลงานชิ้นสุดท้าย คือการวาดภาพจินตนาการของนักเรียนทุกคนมาแสดงและให้วิจารณ์งานของกันและกันโดยมีเกณฑ์ให้
− นักเรียนทุกคนตื่นเต้น
− ด.ช. ภูวดล นั่งเงียบ
− ให้นักเรียนในห้องจับฉลากวิจารณ์ผลงานของเพื่อน
− ให้ทำงานชิ้นสุดท้าย
− ภูวดล จับฉลากได้งานของเพื่อนที่ไม่ได้ระบายสี
− ภูวดลกล้าบอกเพื่อนว่า ถ้าระบายสีจะสวย
− ภูวดลส่งงานทุกครั้งที่ครูให้ทำจนปิดภาคเรียน15 – 30 เมษายน 47 − ครูชวน ด.ช. ภูวดล
มาวาภาพจิตรกรรมฝาผนังตามโครงการของโรงเรียนกับรุ่นพี่อีก 2คน ภูวดลรับปาก และมานั่งสังเกตการทำงานของรุ่นพี่ 2 คนอย่างเงียบ ๆ อยู่ 1 วัน
− ครูบอกให้ภูวดลผสมสีให้รุ่นพี่ตามคำบอกเพื่อต้องการให้รู้เรื่องการผสมสี
− ภูวดลเริ่มผสมสีได้ตามคำบอก
− ภูวดลขอพี่เขียนภาพเด็กวิ่งเล่น ในภาพ พี่อนุญาตว่า จุดนี้ให้ภูวดล และเขียนได้ดี
− ภูวดลเริ่มมีความมั่นใจ พี่แบ่งพื้นที่ให้เขียน ก็สามารถเขียนได้ดี
20 พฤษภาคม 47 ภูวดลและรุ่นน้องเข้ามาฝึกเขียนภาพทุกวันอังคารเช่นเคย ครูชวนไปวาดภาพประกวดวันสิ่งแวดล้อม
− ภูวดลจะฝึก และตั้งคำถามเกี่ยวกับภาพ
− ครูให้ศึกษาเรื่องสิ่งแวดล้อม และแนะนำองค์ประกอบ
− ภูวดลได้รับรางวัลรองชนะเลิศการประกวดวันสิ่งแวดล้อมโลก 5มิ.ย. 47 พร้อมทั้งน้องทั้ง 2 คในสาย ป.5ก็ได้รับรางวัลเช่นเคยทำให้เกิดความมั่นใจยิ่งขึ้น พฤติกรรมเปลี่ยนไปในทางที่ดี
9. สรุป:
จากการดำเนินการแก้ไขปัญหาไม่ส่งงานศิลปะของเด็กชายภูวดล บุญพา พบว่าสาเหตุของการไม่ส่งงานศิลปะเนื่องมาจาก
− เกิดความไม่มั่นใจในผลงานของตนเอง
− ไม่มีวัสดุอุปกรณ์เพียงพอ เนื่องจากครอบครัวค่อนข้างยากจน
− ชอบเก็บตัวอยู่เงียบ ๆ คนเดียว
− ไม่กล้าซักถามครูเมื่อมีปัญหา เพราะเกรงว่าครูไม่ยอมรับฟัง
เมื่อได้รับการแก้ไข โดยครูสร้างความคุ้นเคยให้โอกาสขอดูผลงาน ได้รับการฝึกฝนในการวาดภาพอย่างถูกต้อง และใกล้ชิด ทำให้เด็กชายภูวดล บุญพา เป็นนักเรียนที่รับผิดชอบต่องานที่ครมอบหมาย มีจินตนาการในการวาดภาพ และทำได้ดี ส่งงานทุกครั้ง พูดคุยอารมณ์ดี ยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น จนสามารถนำเพื่อนวาดภาพจิตรกรรมฝาผนังร่วมกับรุ่นพี่ และชนะการประกวดวาดภาพในปีต่อมา ปัจจุบัน เด็กชายภูวดล บุญพา เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/1 โรงเรียนเทศบาลบูรพาอุบล และเป็นนักวาด ในกลุ่มสนใจวิชาศิลปศึกษา เป็นที่ยอมรับของเพื่อนๆ ครู และคนอื่นๆ
10. ข้อเสนอแนะ
การที่นักเรียนจะมีทัศนคติที่ดีต่อวิชาศิลปะ และเป็นที่ยอมรับของเพื่อน ครู และคนอื่นที่พบเห็น จะต้องมีความมั่นใจในตนเอง ยอมรับฟังความคิดเห็นของคนอื่น และขยันหมั่นฝึกฝนตนเองให้ทันสมัยอยู่เสมอ ทั้งเทคนิควิธีการ ครูจะเป็นผู้ให้คำปรึกษาที่ดี ในบางครั้งครูจะต้องปรับวิธีการสอนของตนเองให้เป็นผู้รับฟัง และยอมรับวิธีการทำงานของเด็ก ๆ ซึ่งจะทำให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เรานึกไม่ถึง และสามารถนำไปพัฒนาการสอนนักเรียนทุกระดับชั้น ทำให้การเรียนการสอนบรรลุจุดประสงค์ที่วางไว้